عرفه بعد از نماز ديگر اين چهار كلمه صد بار بگويد ، بهر رحمتى و برّى و كرامتى كه رب العزة باهل منا و عرفات فرو فرستد و بجمله بندگان كه در شرق و غرب‌اند ، وى با ايشان در آن انبازست ، گفتا و چون مردم از عرفات سوى منا روند رب العزة به جبرئيل فرمايد تا ندا كند كه - « الا انّ المغفرة لكل واقف به عرفات ، و الرحمة لكل مذنب تائب . » گفتا : و در وقت افاضت اللَّه گويد - اشهدكم ملائكتى قد غفرت لهم التبعات و اعوّض اهلها ، افيضوا على بركة اللَّه . فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ ميگويد - چون از عرفات بر گرديد بعد از فرو شدن آفتاب ، روز عرفه و رو بمنا نهاده خداى را ياد كنيد بنزديك مشعر الحرام ، آنجا كه قرح گويند ، يعنى كه بعد از صبح كه نماز گزارده باشيد ، و از مبيت بمزدلفه فارغ شده و سنگها بر گرفته وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ - و ياد كنيد خداى را چنانك شما را راه نمود به حج راست ، و شريعت پاك و ملت ابراهيم . وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ - اى و ما كنتم من قبله الّا من الضّالّين . اين - ها خواه با هدى بر و خواه با رسول ، فيكون كناية عن غير مذكور ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ الآية . . . قريش را ميگويد كه ايشان در افاضت از عرفات راهى ديگر مىگزيدند ، كه ما خاصهء اهل شهريم و سكّان حرم ، و بر زنان خانه ، تا نه باد ديگران هام راه باشيم . و از مشعر حرام از راه مىبگشتند ، ايشان را از آن باز زد ، آن گه ايشان را فرمود - كه با اين مخالفت كه كرديد در افاضت از خداى آمرزش خواهيد ، كه وى آمرزگارست و بخشاينده ، قال رسول اللَّه - « الحجاج و العمّار وفد اللَّه عز و جل ، ان دعوه اجابهم و ان استغفروه غفر لهم » - و قال « اللّهم اغفر الحاج و لمن استغفر له الحاج . » النوبة الثالثة - قوله تعالى : وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ الآية . . . روى عن